O, wat is-ie mooi. Maar o zo mooi. Gekkenwerk levert Olivier Schwartz af. De scène op het politiebureau (pagina 7, kader 1) en de daaropvolgende trappenscène (8-5). De sierlijke beweeglijkheid van de figuurtjes, de Indiaanse (?, moet dat geen Australische Haka) oorlogsdans (29-7), de dynamische camerastandpunten (hoe vaak ‘filmt’ Schwartz niet van bovenaf?). Een waar visueel festijn. Helaas vindt Yann het vaak nodig om het plezier te vergallen met een overcomplex scenario gevuld met Algerijnse inteeltcultuur die in deze context vaak niet ter zake doet. De gebruikelijke spielereien voor zichzelf zonder dat het verhaal daardoor anekdotisch verrijkt wordt. Dus wat doe je na lezing? Vooral herbekijken en genieten van Schwartz gepriegel.
14-02-2021

7,5/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *