Wederom een dieptepunt voor hetgeen ze onder de noemer graphic novel uitbrengen. Herleid het boek (en dan heb je het niet zozeer over de inhoud) grafisch tot de essentie en er blijft minder dan de helft over. Als dit een filosofische weergave is van hoe een School of Arts als LUCA naar het beeldverhaal kijkt, is het logisch dat dit verengend doctoraatstraject weinig toekomst biedt voor artiesten die in de toekomst nog enigszins zonder subsidies aan de bak willen komen en die bovenal echte klassieke verhalen willen vertellen waarin het avontuur prevaleert. Het referentiekader voor de jonge pupillen kan beroepen op docenten als ephameron en Judith Vanistendael, de opvolging in deze categorie wordt hierdoor categorisch verzekerd. Natuurlijk doet deze kritiek afbreuk aan het innemende en oprechte van ephamerons bedoelingen, om de gevoelens van de geboortebeleving om te zetten naar veelal abstracte, minimalistische beelden en even diepzinnige woorden. Wat je ziet is vooral veel intrinsieke ruis die voor een buitenstaander geen betekenis heeft. Art for art’s sake, enkel met een saké te drinken. Wedden dat dit boek in oudejaarslijstjes (of eerder oudjaarslijstjes) voorkomt van mensen die dat jaar welgeteld één strip gelezen hebben en zich daarin o zo herkennen?
03-03-2021

4/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *