Als je reeds tranen plengt tijdens of na het lezen van dit negende De jonge jaren van Thorgal-deel dan is dat eerder vanwege een overbodig verdriet, ‘Om te janken’ is weliswaar overdreven, alleen hangt dat overdadig uitmelken je de keel uit. Van elk nieuw avontuur dat aan de klassieker toegevoegd wordt, verwacht je een meerwaarde, helaas zoekt Yann krampachtig naar verlengstukken om de volwassenwording van Thorgal in een Homeros-achtige reis te bewerkstelligen. De tranen van Hel, gewoon.
07-04-2021

6/10

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *