Wanneer je het dossier begint te lezen met de filmreferenties van scenarist Damien Marie, moet je bedroevend vaststellen dat ondanks de vele voodoo-passages de schrijver jou geen enkele keer heeft kunnen bezweren. Het moerasepos is modderig en verzandt, het klopt, met jouw passage zink je weg in de verveling, een zoektocht naar de schat zou je moeten paaien. Meddours schilderachtige passages ogen mooi, hij gebruikt tenminste niet al te veel fotoreferenties en laat zich al meer vrijelijk gaan, op zich al een verdienste. Alleen blijft het, ondanks de hitte kil en afstandelijk. Neen, de hel ontspringt niet na maar tijdens het lezen.
20-05-2021

5,5/10

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *