Mario Milano’s tekeningen hebben binnenin persoonlijkheid, maar wanneer je de poten van het paard ziet op de covertekening en het anatomische verschil opmerkt, begin je net als Tex Willer te steigeren! En ook de keuze van het fragment op de achterkaft is zo slordig uitvergroot. Gelukkig deert het de pret binnenin niet, je krijgt klassieke westerntekeningen met karakter. Vooral Milano’s weidse panorama’s blijven bij. Ruju’s scenario voedt de wraak. Laat je niet geselen, noch op het verkeerde been zetten!
21-05-2021

6/10

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *