Over deel 1: sommige verhalen worden op het juiste formaat uitgegeven. Andere niet. Viravolta lijkt hier net als Wachten op Bojangles onder te lijden, zij het in omgekeerde vorm. De tekeningen hebben meer ruimte nodig, alsof het een Glenat-album uit de Grafica-collectie betreft, weliswaar lichtjes verkleind. Kijk naar die pracht en praal waarmee Eric Lambert je overklast (het paleis op pagina 10). Ongetwijfeld zo gewild, maar Rizzi’s inkleuring is over de top (eveneens pagina 10), te gesatureerd vol met overdadige effecten. Tenzij het barokke karakter extra beklemtoond moet worden. Om deze reeks te vergelijken met De Schorpioen op de achterkaft, is iets te gewaagd. Lambert heeft niet de Marini-schwung in zich, hij verliest zich meer in details en maniëristische decors (weelderig barok werd al aangehaald). Delalande schrijft een stevige thriller die het personage van Viravolta al danig karakteriseert. De zwarte orchidee, een goed begin. Over deel 2: de James Bond van mid achttiende eeuw opererend op het Europese politieke speelveld met het internationale gekonkelfoes als inzet. Intelligent, spannend en bijzonder knap getekend door Eric Lambert. Hij neemt er alle tijd voor om met grandeur grootse decors te tekenen. Heel rauw en toch elegant.
20-04-2020

8/10

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *