Ah, de liefde. Die kan zo verschroeiend hoog oplaaien dat de warmte van de vlammen alle redelijkheid verschroeien. Idealist Blueberry laat zich van zijn meest romantische kant zien en wil de vrouw veroveren die hem zelf ooit veroverde. Maar hoe je het draait of keert, als er enige gewiekstheid in het karakter van de persoon waarvan je houdt zit, dan is de kans groot dat die nog steeds niet veranderd is. En dat geldt ook voor de hoofdpersoon. Soort zoekt soort, al is de vraag of die kunnen samenleven. Bij de openingsscène denk je nog dat onze protagonist op een wolk leeft of à la Little Nemo op het eind uit bed zal vallen volgens het ‘het was maar een droom’-principe. De realiteit blijkt al evenmin rooskleurig te zijn. De spetterende cover is duidelijk de juiste voorbode. Giraud laat al heel wat Moebius-elementen in de decors verschijnen. Hij en zijn alter ego versmelten meer en meer. De zwartwit-uitgave is een chihuahua pareltje.
30-06-20221

8/10

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *