Overschouw je het boek, blader je er een keer doorheen, dan herken je de oude kenmerken er wel in terug. Dus op zich bevat De drakenprinter de ingrediënten van de ouderwetse Vandersteen-avonturenverhalen. En na de originele opener verwacht je een spetterend nieuw deel. Helaas kan de plot niet bekoren. Grotendeels omdat de door Morjaeu en van Gucht opgevoerde Suske en Wiske nogal identiteitsloos zijn en dat net in een album dat gaat over persoonlijkheden. De auteurs hadden net als de draak op de achterkaft nog wat langer op hun ideeën moeten broeden.
06-06-2021

5/10

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *