Over deel 1: jeugdreeksen, ze zijn zeldzaam vergeleken met al wat verschijnt, dus nieuwe avonturen moet je koesteren. Met een troep kinderen die schipbreuk lijdt en op een onbewoond eiland strandt, dat biedt ontginningspotentieel. Brrémaud en Chanoinat maken er weinig beschrijvende woorden aan vuil en geven hen meteen de vuurdoop. De groep is nogal uitgebreid, dus het inlevingsvermogen (vergelijk met de Lulu’s) wordt daardoor beperkt. Tenzij je je net met dat ene karakter identificeert. Gelukkig zorgen de schrijvers voor voldoende entertainende actie zodat zowel de ‘survivors’ (overlevenden klinkt drastischer) als de lezer hun avonturen geboeid ervaart. Hamo hanteert een kinderlijke stijl die perfect past bij het jeugdige thema. Dit eerste deel van Twee jaar vakantie, een goed begin. Over deel 2: na de protagonisten duiken nu de antagonisten op uit het niets, hoewel, ze werden in het eerste deel reeds aangekondigd. Brrémaud en Chanoinat zorgen voor variatie tijdens het idyllische eiland-overlevingsverhaal, al mocht e reeds proeven van de fricties tussen de verschillende identiteiten. Wil je een mini-samenleving geordend organiseren, dan komen de sterke karakters naar voren. Een vingerwijzing naar de volwassenenwereld is het niet, de auteurs kiezen voor kordate actie. Hamo is degene die je perfect in die jeugdige leefwereld zuigt. Met een sterke inkleuring. Over deel 3: een jeugdreeks à la Kinderen in het verzet en Oorlog van de Lulu’s, waarbij kinderen zich als volwassenen moeten gedragen om zich in een vijandige wereld staande te kunnen houden. Een beetje à la Robinson Crusoë gecombineerd met Lord of the Flies. Kunnen ook kinderen zich onbaatzuchtig en eendrachtig organiseren?
12-10-2020

6,5/10

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *