De naam Dufaux wekt vooroordelen op niet ten gunste van de scenarist. Beschrijvend, hermetisch, esoterisch met een duister kantje. Niet van dit alles in Foucauld. Hij kiest ten minste niet voor een ophemelende hagiografie, noch voor een droge biografie. Intelligent focust hij op de nadagen van de godvruchtige man, een haast filosofische ervaring annex woestijntrip met een bezinnende geestelijke. Hoewel de beginscène anders doet vermoeden, de liederlijke Foucauld, het staat in schril contrast met het quasi heremietkarakter van de nadagen. Zelfs dat weet Foucauld netjes in zijn context te plaatsen. Dus ja, Dufaux verrast aangenaam. Hét surplus vormen de tekeningen van Martin Jamar. In goede doen met de perfecte kleurentoets brengt hij de warmte over van het verschroeiende klimaat. Knap van Arcadia om zo’n niet commercieel boek toch in het Nederlands uit te brengen.
31-07-2021

7,5/10

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *