In de eerste helft van het album slaagt Benoît du Peloux erin om Sabels en Galjoenen te evenaren, de literaire frisheid waarmee theatraal het sprookje wordt opgevoerd. Daarna focust hij zich iets te veel op de bevrijding van de prinses en laat daardoor die extra glans vervagen door er een gewoon avonturenverhaal van te maken. Je mist de bubbels en de sprankel uit het begin. Antropomorfe hoofdrolspelers in een de Vos Reinaert-context is het zeker helemaal verantwoord. Du Peloux heeft heel wat in zijn mars en kan alleen maar verder groeien. Knap, nog van dat.
15-07-2021

7,5/10

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *