Over deel 1: uit 2010, tien jaar later in het Nederlands vertaald. De oproep begint wreed met een bloeddorstige afrekening. Het is de aanzet voor Derrien en Plumail om hun verhaal over de oorlog in sequenties op te delen, verspringend van heden naar verleden. De eerste kennismaking met de protagonisten doet een beetje aan Het Uitstel van Gibrat denken, gezapig met een afspiegeling dat het allemaal wel nogal meevalt. Dat de hoofdrolspelers hun idealen vinden en elk op hun manier verzet aantekenen tegen hetgeen er aan de hand is. Dit eerste deel is allesbehalve verbloemend, drukt je zowel in het begin als op het eind met de neus op de feiten en voedt je nieuwsgierigheid. De oproep roept om meer! Over deel 2: Wat een mooie kleuren op dat passend blinkende papier, het verscherpt de sfeer die zonnig en positief lijkt, maar in se toch pessimistisch is. De puzzelstukjes in de chronologie worden verder naast elkaar gelegd, met wederom een erg verrassende climax. De kwade wind zet kwaad bloed. Een sterke weergave van het verdeelde, verscheurde Frankrijk tijdens de oorlogsjaren. Over deel 3: blijft even dramatisch en traumatisch sterk. Ondergronds werken achter een façade, hopen dat je nooit gevat wordt tijdens al je subversieve daden. Hoe voorzichtig je ook bent, in je omgeving vind je altijd wel iemand die het niet laten kan om zijn/haar eigen vel te redden. Het verzet, even sterk als Liefde en Oorlog. Benieuwd hoe tragisch dit gaat eindigen. Over deel 4: een mooie afronding van een sterk geheel. De prijs van bloed en tranen bevat de balans tussen aanvaarding en verzet, het opboksen tegen een opgelegde cultus. Alle rekeningen worden vereffend, hoe noodlottig de gevolgen ook. Spannend, melodramatisch en deprimerend, al reserveren Plumail en Derrien binnen het ongeluk toch een sprankeltje hoop. Mooi.
06-12-2020

7,5/10

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *