De lijdensweg van een artiest die afhankelijk is van de schrijfproductie van een scenarist die met te veel zaken tegelijk bezig is. Bovendien ook nog eens extra gegijzeld door een geldkwestie, het dossier laat niet de beste kant van schrijver Charlier zien. Over deel 19: te begrijpen dat De Beverpatroelje zo’n leessucces was met die ondernemende jongeren die steeds op pad gaan uit nieuwsgierigheid of om goede daden te verrichten. De verschillende personages zorgen ervoor dat je je wel met iemand kan identificeren wiens karakter dicht bij het jouwe aanleunt. Af en toe aangedirkt met slapstickhumor, vooral veelvraat Tapir moet het ontgelden. Voorlopig zijn we nog niet zo ver onder de grond geraakt, het wil edoch niet zeggen dat het avontuur flauw is. Charlier zorgt voor spanning en MiTacq beeldt het allemaal levensecht uit. Over El Demonio: de babbelzieke Charlier verpest het plezier door de geschiedenis van de criminelen al pratend uit de doeken te doen. Een hele beschrijvende boterham om te slikken. Wie dacht dat die twintig miljard onder de aarde sloeg op een Jules Verne-referentie, eerder de waarde die er zich bevindt is van toepassing. Wel belangrijk, een groot deel van het avontuur speelt zich daadwerkelijk onder de grond af. De Bevers, wat een ondernemende bende. MiTacq weet hoe slapstick in strip om te zetten, zijn padvindersavontuur tekent hij bovendien geloofwaardig. En over Paspoort voor de andere wereld: een uiterst nauwkeurige MiTacq toont hoe avontuurlijk zo’n bootreis kan verlopen. Van onschuldig ontspannend tot vervaarlijk levensbedreigend. Want in het laatste geval kan zo’n snel opdoemende storm erg hard aankomen. Knap en ontspannend verteld, al zie je zelf al meteen waar de klepel hangt. Wel had je niet verwacht dat ook dit deel verder loopt in een vervolg. Charlier kiest voor langdradigheid.
21-07-2021

7/10

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *