Het dossier voorin is voer voor echte documentatiebijters en reist doorheen de carrières van Cauvin en Berck. Hoe summier ook, de meeste info haal je uit de achtergrond van elk verhaal afzonderlijk. Deze tweede integrale, een knap staal van gedegen archivariswerk. Over El Presidente (4): een paleisrevolutie (eigenlijk een landelijke) met een dictator die orde op zaken wil stellen en de interne strubbelingen de kop moet indrukken door een nog repressiever machtsvertoon. Het verhaal splitst zich verrassend genoeg in twee met Jack die noodgedwongen een ongewenste opdracht moet aanvaarden terwijl Sammy met de makkers de kolen uit het vuur haalt. Het gaat er alvast heet aan toe. El Presidente, geslaagd. (7/10) Over De Lijfwacht met Acht Poten (5): geen werk, hoe overbrug je dan zo’n kalme periode? Tenzij er een verrassende gast alsnog opduikt en een voorstel doet! Met een Jack ten einde raad terwijl de koelbloedige Sammy zich door het lot laat leiden. Flinterdun is het maffiaverhaal met de zwarte weduwe als opvallende leidraad. Cauvin wendt geregeld de steven en zorgt voor ambiance, niet enkel op zee! Absurdisme ten top. (7/10) Over De Lijfwachten Zijn Knetter (6): ziekenhuis, gekkenhuis en lijkenhuis, de locaties mogen dan wel veranderen, de bedreigende situaties op zich niet want de getuige moet koste wat het kost beschermd worden. Kampioen van de expressiviteit, Berck leeft zich uit met de overdreven dramatiek, slapstick ten top. Ook dit verhaal kan je makkelijk tot een velletje papier reduceren, variaties op hetzelfde thema met massa’s kogels die in het rond vliegen. De Lijfwachten Zijn Knetter, een geschifte portie. Over Lijfwachten en Koning Dollar (8): pas wanneer je het origineel ziet, merk je hoe compositorisch knap de vormgeving van de cover is. De voorkant die gescheiden lijkt van het achterste deel, de aankondiging toont Sammy en Jack met hun wapens in de aanslag, dreiging alom. Een simplistisch staaltje van efficiënt design. De lijfwachten (gorilla’s!) worden slinks ingehuurd door de plaatselijke Eliot Ness. Clay Anderson is de ambtenaar die achter de rug van de corrupte politici het stille gevecht aangaat met de misdaad. Berck en Cauvin hebben een wel erg originele manier van vertellen. De halve pagina’s lopen vaak door elkaar met dialogen die de voorgaande scènes overlappen! Uiteindelijk lees je al een gedeelte van wat nog komen moet, bizar. Het zorgt voor een atypische structuur die lichtjes ontwrichtend werkt. De plot is flinterdun met de boude saboteurs die zich alles buiten de wet durven veroorloven, terwijl de maffiasukkelaar met zijn omgekochte magistraten en gevolg met lede ogen moet toezien hoe de plannetjes in duigen vallen. Slapstick ten top met explosieve scènes. Zeer leuk, gemaakt voor de fun.
08-12-2021

7,5/10

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *