Brecht en Nihoul doen het via Sandawe en spreken de eternauten aan om hun project alsnog van de grond te krijgen. Dark Dragon trapt daarna in de westernval en ziet heil in deze minimalistische Derib-kloon of André Taymans-aanhanger. Nihoul weet niet hoe je een verhaal dramatisch moet opbouwen, de personages zijn zo vlak, de dialogen nietszeggend. En Brecht? Die tekent er maar visieloos op los. De Schaduwen van de Sierra Madre, zwak.
31-12-2019

4/10

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *