Moeten zeemzoete kleuren jonge lezers paaien, alsof ze in een snoepwinkel staan en niet weten waar kijken. Met bovendien tal van effecten (stroken 58-59-60 en eigenlijk een groot deel van het boek), de overlopen van licht naar donker, gemaakt met weinig oog voor esthetiek. Dat hedendaagse thema’s aangepakt worden, het was reeds Vandersteens dada om op de één of andere manier zijn lezers een geweten in te schoppen. Van Gucht en Morjaeu kanaliseren de klimaatproblematiek in het karakter van één slechterik, je kan wel raden wie. Daar wordt de voorspelbaarheid bevestigd, net als bij de Naamloze 9 die ongezien niet gekend mogen zijn. Een trucje om de nieuwsgierigheid van de lezer te voeden. Toch blijf je op je honger zitten.
04-09-2021

5,5/10

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *