Oubollige trapperskroniek met Perrissin die iets te beschrijvend slaafs de raamvertelling gebruikt wanneer John de herinneringen chronologisch oprakelt. De voice-over haalt al het ritme uit het scenario en drukt daardoor elk enthousiasme de kop in. Pavlovics grafiek zorgt voor een rauwe toets, de afstandelijkheid helpt niet voor een eventueel inlevingsvermogen.
25-09-2021

6/10

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *