Het dossier belicht de assistenten van Hec Leemans en graaft ook in de Napoleonistische geschiedenis. De redactie maakt er steeds zijn werk van. Over De Lotelingen (31): toch wel erg overmoedig van Bakelandt om de plaats van iemand anders in te nemen als verplichte rekruut bij het Franse leger. Het traject dat Pé en Bakelandt daarna moeten afleggen (uitmondend in desertie) met Zita en Pier in hun kielzog is nog onwaarschijnlijker dan anders. De manier waarop Pier de vreemde bespieder verschalkt (strook 44), is zeer kordaat. Als je daar maar geen hoofdpijn van krijgt. Met De Lotelingen als titel verwacht je een sociaal drama, helaas is het van de hak op de tak springende scenario eerder een drama. (5,5/10) Over De bende van Rooie Zita (32): het feminisme staat centraal met een sterke vrouw die haar wil doordrijft en zich bovendien expliciet zal manifesteren. Het kat en muis-spel met Pé Bruneel zorgt voor heftige emoties. Wie zal het onderspit delven? Het verhaal had revolutionair, combattant en vooruitstrevend kunnen zijn. Edoch, meer dan een scheet in een fles zit er niet in. Kortom, een verhaal met een middelmatig geurtje, geen exquise parfum. (5,5/10) Over De Geheimagent van Napoleon (33): Zita die zich amoureus laat inpalmen, Pé Bruneel die niet gediend is met deze feministische daad en haar liever niet ziet vertrekken en Bakelandt die laat betijen. Met licht uitpuilende borsten loopt Zita in de gegoede kringen minder preuts rond (stroken 13, 15 en 17). Een nipplegate om de mannelijke lezers in vervoering te brengen? Voorlopig vooral een ik-loop-achter-de-feiten-aan-verhaal met na een tussenstop in Brussel, meteen verder richting Ulm en Wenen, Zita achterna. Onderhoudend. (6/10) Over Het verraad van Ulm (34): spionnenavontuur waarbij Rooie Zita heult met de vijand om verder oorlogsonheil (en dus doden onder de gewone burgerbevolking) te voorkomen. Het gaat er alvast heftig aan toe met de nodige slachtoffers. Het verraad van Ulm is niet groots, echter voor een krantenstrip dwingt Leemans enorm veel respect af. Hij haalt een behoorlijk niveau en dat dagelijks! (6/10) Over Avontuur in Albion (35): je zou dit kunnen afkraken als zijnde haastwerk, hou je echter rekening met het helse verschijningsritme (dagelijks in de krant), dan levert Leemans meer dan degelijke tekeningen af. Soms met sterk theatrale en overdreven emoties, ze versterken de pathos. Bakelandt is een avonturier die zich precies meer buiten dan binnen het Vrijbos begeeft. Logisch, soms moet je je grenzen verleggen. Dit keer met een overstap naar de andere kant van het Kanaal, Albion (Engeland) om nieuwe wapens in te slaan. Leemans zorgt met de karakteriële tegenstelling tussen Pé Bruneel en Rooie Zita voor extra pit. Onwaarschijnlijk in welke situaties de ‘helden’ allemaal terechtkomen. (6/10)
16-12-2021

6/10

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *