Een strip maken is een arbeidsintensief project en dat zal Merel Moonen ongetwijfeld aan den lijve ondervonden hebben bij de realisatie van De laatste mens. Het vertelseltje is helaas na 28 pagina’s uit terwijl het traject van Ashley bijlange nog niet afgelopen lijkt te zijn. Dit is nog maar het begin van haar ontwikkeling. Het abrupte einde maakt plaats voor een eerder kortverhaal annex grafisch experiment waarmee Moonen won. Een lijnenspel dat uit de band springt en je uitdaagt er zelf richting aan te geven. Het wil lukken dat De laatste mens een hoog Ashley Wood-gehalte bevat, van artistieke beïnvloeding gesproken. Voor een eersteling is het gewaagd, draagt zelfs al een zekere maturiteit uit, maar moet er nog danig aan gekneed worden om verder te evolueren.
21-10-2021

6/10

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *