Neen, geen nieuwe scenario’s meer van Jean Van Hamme. Largo Winch, afgestoten, Thorgal, afgestoten, XIII, afgestoten, de opvolging ervan is toch volledig verzekerd. Vanwaar dan nog de folietjes om met andere klassiekers te experimenteren? Ach, laat Van Hamme er zich maar nostalgisch mee amuseren, liever hij dan andere gerenommeerde schrijvers die hun kruit eraan verschieten. De laatste Zwaardvis is een leuke plezanterie met zo weer van die heerlijk absurde plotwendingen vol personageverschijningen, mannen die het verhaal onwaarschijnlijk kruiden met stoere, forse aanslagen en/of verdedigingswerken. De grafische combinatie Berserik – Van Dongen is curieus en niet altijd gebalanceerd. Soms heb je echt van die losse, vrije plaatjes vol dynamiek, helaas gevolgd door een averechtse pose of een van de pot gerukte omwenteling. Het leest als geen trein, het voelt als een baksteen op de maag, edoch uiteindelijk moest je er goed mee lachen. Moeilijk dus om volledig af te kraken, het boek straalt immers.
29-11-2021

6/10

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *