Wordt Emile Bravo bij elk nieuw album guller en guller, het volume dikker en dikker om finaal een grootse hoop (papier) te fabriceren? Nu, hou je vast, 114 pagina’s over Robbes oorlogsjaren-avonturen, geconfronteerd met de alledaagse ontberingen en je genoodzaakt in overlevingsmodus komt te staan. Terwijl er rondom hen van alles gebeurt dat Robbedoes niet kan plaatsen, vaart hij mee op de stroom waar Kwabbernoot hem op meesleurt. De naïeve Robbe beseft het allemaal niet, al heeft hij onbaatzuchtig reeds enkele heldendaden verricht. Iets te heldhaftig zelfs met de ontsnapping uit een naar het Oosten rijdende trein als begeleider van twee onschuldige kinderen en dat zonder al te veel na te denken. Eens terug kan het ‘gewone’ leven met de poppenkast terug opgenomen worden, een slimme dekmantel om voedsel te smokkelen voor mensen die het dringend nodig hebben. Doordat Bravo nogal een strakke pagina-indeling hanteert met weinig afwisselende camerastandpunten leest Hoop in bange dagen vrij statisch, de tekstballonnen eisen veel plek op en maken er een leesepistel van. Daarom had Bravo zich beter gefocust op het ritme in plaats van op het volume. Al steekt Robbedoes trouwens geregeld de nek uit, hij verloochent zijn ware aard niet en blijft in de mate van het mogelijke vredelievend en waar kan zo geweldloos mogelijk. Dankzij hem is er… hoop!
21-12-2021

6,5/10

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *