Danny is duidelijk een volgeling van Pom. Zelfde soort humor met veel woordgrappen (die eigenlijk geslaagder zijn dan die van zijn leermeester), zelfde statische grafiek (erger nog, naar dynamiek moet je niet zoeken), zelfde tics (het gebruik van de wagen in eenzelfde positionering). Kortom: net iets waar je niet op zat te wachten, laat staan om quasi dertig jaar na datum het te (her)ontdekken. Vintage betekent niet meteen publicatiewaardig. Danny, schrijven lukt nog, tekenen helaas niet.
09-01-2022

3/10

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *