Helaas slechts 11 bladzijden dossier, da’s toch wel erg weinig. Wel leuk om mee kennis te maken: de interactieve whodunits waarvan De kerstverrassing (exclusief vertaald) en De diefstal in onze kantoren zijn opgenomen. Vooral deze laatste werd in facsimile herdrukt met aanvullend een overzicht van de meer dan 70 uitgeschreven titels. Jammer dat de strips binnenin deze bundel niet opnieuw werden geletterd en het slordig onaf oogt. Hoeveel keer krijg je nog de kans om dit professioneel uit te brengen? Jammer. Over De schaduw van de Kameleon: het had een totale Prison Break kunnen worden. Zestig pagina’s lang kommer en kwel in de nor, overleven tussen de criminelen, vriendschapsbanden smedend en ontsnappingspogingen bedenken en eventueel uitvoeren. Scenarist Duchateau kiest na tien bladzijden een andere route, meer detectivewaardig. Wat volgt is een kat en muis-spel met de schaduw van de Kameleon. Deze laatste vindt er niks beter op om de staat uit te dagen, desnoods ten koste van enkele handlangers. Duchateau zoekt steeds nieuwe manieren om de plot te verlengen om dan op het einde vast te stellen dat hij alle eindjes nog vlug vlug aan elkaar moet knopen. De schaduw van de Kameleon bevat goede ideeën die een beetje in de schaduw blijven liggen. Over Valstrik voor Rik Ringers: eigenlijk klopt de titel niet want een echte valstrik wordt voor Rik Ringers niet gespannen. Hij wordt weliswaar geviseerd maar an sich ligt de focus op het terugvinden van de vluchtmisdrijver (of ster?). Een thriller volgt met drie mogelijke verdachten. Aan Rik (en Baardemakers) om uit te zoeken wie! Opvallend; de eerste opvoering van Baardemakers’ nichtje Nadine die ook al meteen de stoute schoenen aantrekt om – waarvan zij vindt – een onrecht ongedaan te maken. Zestig pagina’s is iets te languit gerokken, toch zeker met al de bochten die Duchateau in de plotweg bouwt (logisch, niet, want een wagen staat centraal?). Desalniettemin een leuk stukje verstrooiing. Over Gangsters op de France: een Murder on the Orient Expressachtige Hercule Poirot, een Zimmerspiehl op een betrekkelijk grote locatie (het cruiseschip de France) met een even betrekkelijk uitgebreide cast. Gelukkig komen niet alle overstekende vakantiegangers aan bod en is het voornamelijk een kat en muis-spel tussen de criminele ontvoerders enerzijds en prof Hermans beschermers anderzijds. Rik Ringers en Baardemakers moeten inventief genoeg zijn om de misdadigers niet in hun opzet te laten slagen. Met op pagina’s 174-175 het culturele intermezzo Orson Welles en diens Citizen Kane. En opmerkelijk: Rik en Baardemakers in New York zo maar de FBI-wagen inpikkend om de boeven op volledig onbekend terrein te achtervolgen. Het opvoeren van Citizen Kane mag je zien als een hommage, de scène met de wagen echter (pagina’s 192 en 193) doen North by Northwest herleven. Viva Hitchcock. Soms nogal vaak psychedelisch ingekleurd.
24-01-2022

6/10

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *